|
Weekendtour 2009 Hotel la Sure, Esch sur Suré, Luxemburg
 Leiderdorp
21 april 2009. Tijdens
de
briefing werden zoals gewoonlijk weer de met zorg gemaakte weekend-infomap aan de
deelnemers overhandigd. In de
map informatie over de deelnemers telefoonnummers e.d.,
de route van Leiderdorp naar het hotel, de stop plaatsen onderwegen, een
roadbook, info over het hotel nog veel
meer informatie. De laatste punten werden besproken bij een bakje en een
koekje.
Leiderdorp 24 april 2009.
De grote dag was
aangebroken de dag dat we van start zouden gaan met de weekendtour 2009. We
zouden rond 8.30 uur verzamelen in Leiderdorp en om 9.00 uur vertrekken maar
dat pakte iets anders uit. Henk belde even over negenen dat hij later zou
zijn omdat hij een bloedneus had die niet wilde stoppen. Henk gebruikt bloed
verdunnende medicijnen en dat help natuurlijk ook niet mee. Rond 9.30 uur
kwam Henk aangescheurd de huisdokter had zijn neus volgestopt met een
sponsje om het bloeden te stelpen we konden vertrekken.
De
bedoeling was dat we een groot deel van de route van verleden jaar zouden
rijden. Via de N11 de N209 en bij Bleiswijk de A12 op bij de N219 er af en na Zevenhuizen de A20 om dan weer de A16 op te draaien richting Brienenoordbrug.
De A16 volgend om voorbij Breda de A58 op te gaan. Vanaf de A58 bij
Ulvenhout er af om binnendoor via Chaam, Baarle Nassau, waar we een bakkie
zouden doen en tanken. Verder via Turnhout, Geel, Tienen, om net voor Namen
(Namur) Bij de Quick wat te eten. Daarna via de N4 richting Bastogne, na Bastogne
over
de N84/N15 Luxembourg in te
rijden naar de bestemming Hotel de la Sure in Esch sur Sūre. Maar ook dat
pakte iets anders uit. De aansluiting Bleiswijk/A12 was afgesloten wegens
wegwerkzaamheden dus besloten we over de A4, A13 en de naar de A58 te
rijden. De plannen waren goed gesmeed maar ook dat ging iets anders dat
geplaned. Tot
aan Breda ging het zonder problemen de groep was alleen iets uit elkaar gevallen.
Uit eindelijk kwamen we bij de aansluiting A16/A58 en daar ging het mis. Ik
hield wat in om de groep te laten herformeren en keek te veel in de
spiegels en op mijn navigatiescherm en zag ik even niets door de spiegeling
van de zon. Omdat ik mijn
oortje niet in had hoorde ik de juffrouw ook niet roepen dat ik rechts aan
moest houden kortom ik miste de afslag. Noodgedwongen moesten we richting
Antwerpen en kwamen prompt in een lange file door wegwerkzaamheden. We
konden redelijk tussen de file doorrijden en na de file stopte we even bij
wegrestaurant Minderhout (Belgiė) om wat te drinken.
Maar zoals de meeste restaurants in Belgiė was ook dit restaurant gesloten,
wel konden we even naar het toilet en hebben maar de zelf mee gebrachte
versnaperingen genuttigd. We besloten bij Loenhout van de snelweg af te gaan om
via Hoogstraten de oorspronkelijke route
weer op te pakken voor Turnhout. In de tussentijd bleef Henk zijn neus wel
bloeden maar hij ging vol goede moet verder, de bikkel. We kwamen
uiteindelijk weer op de geplande route maar omdat we later waren gestart en
door het verkeersoponthoud was de geplande lunchstop wel wat uitgelopen. De
planning was om voor Namen (Namur) te stoppen bij een weg restaurant genaamd
Quick een soort Mac. Omdat het al 14.00 uur was geweest werd er besloten om door de
TOM-TOM van Henk een restaurant in de buurt te zoeken bij voorkeur geen Mac. Daarvoor
moesten we wel van de route af en gingen we links en gingen we rechts maar
uiteindelijk bracht de TOM-TOM ons bij het in de route geplande restaurant “QUICK”
een paar kilometer voor Namen wel een soort Mac dus.
Voorbij Namen gingen via de vreselijk lange maar vooral rechte N4 over
richting Bastogne, we reden door Bastogne-centrum verder op de N84 richting Luxembourg waar we na 378 kilometer
voor het hotel in Esch sur Sūre het contact
omdraaide.
Na
het inchecken liet Ronald, de eigenaar van het hotel, ons de garage zien
waar de motoren konden stallen en wees ons de kamers. Ik had kamer 27 dat
bleek later nog wel wat voeten in de aarde te hebben. De kamers zagen er
goed uit daar was niets op aan te merken. Het hotel bleek best groot alles
bij elkaar het bestond uit verschillende niveaus en een deel van het kasteel
waarvan de ruļne nog zichtbaar was. Na dat we ons hadden geļnstalleerd op onze
kamers hebben we natuurlijk eerst een biertje op het dakterras gedronken om
bij te komen van de rit die we achter de rug hadden.
Na
de motoren te gestald, uitpakken en het opfrissen hebben we goed
genoten van het 3 gangen menu.
S’avonds
na het eten hebben we de kantelen van de ruļne bedwongen.
Zaterdag hadden we een lokale rit voor de boeg voorgereden door Ronald. En
Ronald ging als een speer door zijn bergen. Hij kende de weg en wist wat hem
te wachten stond in iedere bocht. Ben heeft nog niet zo lang zijn
motorrijbewijs en is nog niet zo bedreven in het haarspeldbochten nemen. Met
de langzamere rijders werd helaas geen rekening gehouden daarom is een klein
groepje bij Ben gebleven. De rest van de groep was al ver vooruit en het
duurde dan ook niet lang of we waren ze uit het zicht verloren. We kwamen
bij een T splitsing en moesten kiezen links of rechts. In het dal onder ons
zagen we in de verte nog net een groepje motorrijders tussen de bomen verdwijnen in
de veronderstelling dat het onze groep was gingen we daar achteraan. Dat bleek
dus een verkeerd groepje te zijn want voor we het wisten waren we Duitland
ingereden richting Prüm en dat was de andere kant op. We stopte om te
overleggen onder het genot van een kopje koffie in een lokale tent. Op het
moment dat we stil stonden ging mijn mobiel dat waren de boys ze hadden toch
ons gemist. Ik kreeg Ronald aan de lijn die mij vertelde hoe ik moest
rijden. Na 16 kilometer zagen we ze zitten op het terras van de plaatselijke
brasserie. Na een drankje en een hapje gingen we weer op pad richting
Vianden waar we de lunch zouden gebruiken. We zijn op prachtige plekken
geweest en we hebben wegen en weggetjes bereden die je naar mijn idee zonder
Ronald voorbij zou rijden. We hebben bochten genomen die waren nog scherper
dan mijn zakdoek Ronald heeft ons een fantastische en onvergetelijke tourdag
gegeven.
S’avonds kregen we een volledig 5 gangen menu voorgezet met overheerlijke
gerechten, ik had moeite om het dessert weg te krijgen. Na het potje bier
weer een stevige klim naar de andere kant van de ruļne gemaakt en daarna
natuurlijk uitrusten aan de bar en dat alles op rekening van kamer 27.
Kamer 27 moet ik nog even toelichten. We hadden afgesproken dat alles op een
rekening gezet zou worden dat werd kamer 27 maar kamer 27 daar sliep ik.
Werkelijk alles werd op kamer 27 besteld de jongens probeerde zelf een juffrouw van de
bediening naar kamer 27 te sturen.
Luxemburg is een verademing voor de echte motorrijder. Vanaf het begin van
DFM is de wens geweest een keer gezamenlijk in Luxemburg rond te toeren.
Maar omdat we bijna allemaal de ervaring miste zijn we eerst in Limburg,
Belgiė en Duitsland gaan rijden. Luxemburg is niet alleen het walhalla voor
de motorrijden het is ook een prachtig land om andere dingen te doen. Kijk
maar eens naar de foto's van de omgeving Esch sur Sūre.
Zondag morgen vroeg op en klaarmaken voor de lange terug reis terug. Het
plan was om de oorspronkelijke heenweg terug te rijden. Ik had mijn
navigatie de
route om laten keren en na het afscheid gingen we op pad. Dat ging goed tot
vlak voor Namen (Namur) toen begon het te regenen en daar kan mijn
VDO-Dayton niet tegen. Dus het apparaat uit de standaard gehaald en in de
tanktas gestopt normaal werkt dat goed. Maar ja het ding word warm en hij was toch nat geworden en
dat ging natuurlijk condenseren het gevolg was dat ik niets meer zag op mijn
scherm. Ik ging alle kanten op behalve de goede. Noodgedwongen heeft Robert
het voorrijden overgenomen en ook hij miste hier en daar een straatje.
Hoewel hij “snelwegen vermijden” had ingesteld bleven we
grotendeels op de snelweg. Met
als gevolg dat we via Cenbloux, Mivelle, door Bruxelles, langs Lokeren, om Antwerpen,
langs Beveren
door de Liefkenshoek tunnel onder de Schelde door en via Bergen op Zoom en
Roosendaal weer op de
A16 uitkwamen.
Op
de Nederlandse wegen was het niet echt druk dus schoten we goed op. Langs de
A13 de parkeerplaats bij Pijnacker-Nootdorp inmiddels de vaste stopplaats hebben we afscheid van elkaar genomen en ging
ieder zijn eigen weg naar huis. Ben was al bij de aansluiting A16/A20
afgehaakt hij moet richting Gouda. Axe, Robert en ik zijn gezamenlijk over
de A4 naar onze woonplaats Leiderdorp gereden. Met een simpele handgroet was de
weekendtour 2009 alweer voorbij en gingen we weer terug naar de dagelijkse
drukte. Volgens mijn teller hebben we totaal 1021.3 kilometer in het weekend
gereden. Ik heb nu 5 jaar achter elkaar de weekendtour
georganiseerd en heb dat met veel plezier gedaan. Mijn lustrum is dus
gehaald misschien is het tijd dat en ander het
overneemt.
verslag: John du Pau
|
